Vandaag is het Wereld Malaria Dag en ik weet er alles van dat je malaria niet als souvenir mee naar huis wilt nemen. Ik ben 3 jaar geleden vlak voor de regenperiode in Guinee geweest voor vakantie maar ook om ons project met het ziekenhuis te bezichtigen.
Nadat ik thuis was gekomen werd ik ziek – heel ziek : Hoge koorts, rillingen en uitputting en je denkvermogen dat wordt uitgeschakeld.
Ik had geen malariapillen geslikt, maar wist dat ik met de juiste voorzorgmaatregelen zoals ook de lokale bevolking dit doen het kon worden voorkomen. Zodra zij de eerste malariamug spotten wordt iedereen gelijk gewaarschuwd o.a. via de radiozenders.
Ook ik vertrouwde op deze lokale kennis en voorzorgsmaatregelen, maar ben heel onverstandig in de vroege ochtend op slippertjes in het natte gras bij de koeien gaan gelopen en ben toen waarschijnlijk alsnog gestoken.
De paracetamol hielp na ruim 24 uur nog niet en toen kwam langzaam het besef dat ik misschien toch malaria had opgelopen. Gelukkig kon ik naar de eerste hulp en kreeg medicatie en knapte na 24 uur weer een beetje op.
Maar stel je voor dat die zorg er niet is! – Dat is de realiteit voor veel mensen in Guinee.
Daarom bouwen wij nu een ziekenhuis. Een plek waar malaria – en zoveel andere ziektes – wél behandeld kunnen worden.
We zijn er bijna.
Help je mee om dit mogelijk te maken? ❤️
Wil je meer info over Guinee en over malaria. Ga naar de pagina over Guinee
